Daily Gospel

“Nach ceanndána an dream sibh agus nach stuacach atá bhur gcroí agus bhur gcluasa? Bíonn sibh ag cur in aghaidh an Spioraid Naoimh de shíor mar a dhéanadh bhur sinsir romhaibh.
Cén duine de na fáithe nach ndearna bhur sinsir géarleanúint air? Agus d’imir siad an bás orthu siúd a thairngir teacht an Fhíréin. Agus anois tá sibhse tar éis é a bhrath agus a chur chun báis,
sibhse a fuair an dlí trí bhíthin na n-aingeal ach nár choimeád é.”
Chuaigh an chaint sin trí chroí a lucht éiste agus tháinig díoscán fiacla orthu chuige.
Ach bhí seisean lán den Spiorad Naomh, agus, ag féachaint in airde chun na bhflaitheas dó, chonaic sé glóir Dé agus Íosa ina sheasamh ar dheis Dé.
“Féach,” ar seisean, “feicim na flaithis ar oscailt agus Mac an Duine ina sheasamh ar dheis Dé.”
Leis sin lig siad béic ard astu agus gan éisteacht le focal eile thug siad ruathar faoi in éineacht,
thiomáin amach as an gcathair é agus thosaigh siad ar ghabháil de chlocha air. D’fhág na finnéithe a mbrait ag cosa ógfhir darbh ainm Sól.
Fad a bhí siad á chlochadh bhí Stiofán ag glao os ard á rá: “A Thiarna Íosa, glac chugat m’anam.”
Ar thitim dó ar a ghlúine scread sé in ard a ghutha: “A Thiarna, ná hagair orthu an peaca seo.” Agus leis sin shíothlaigh sé.
Agus thoiligh Sól lena dhúnmharú. An lá sin féin thosaigh géarleanúint mhór ar an Eaglais in Iarúsailéim agus scaip said uile, ach amháin na haspail, ar fud chríocha Iúdáia agus na Samáire.

i do dhaingean do mo chosaint is do mo tharrtháil.
Éist liom agus brostaigh chun m’fhuascailte !
Bí i do charraig choimirce dom:
i do dhaingean do mo chosaint is do mo tharrtháil.

Óir is tú mo charraig agus mo chaiseal;
seol mé agus treoraigh mé as ucht d’ainm.
Do do láimhse a thiomnaím m’anam,
óir is tú a cheannaigh mé a Thiarna.

Do do láimhse a thiomnaím m’anam,
óir is tú a cheannaigh mé a Thiarna.
A Dhia na fírinne, is fuath leat
lucht adhartha íol gan éifeacht,

ach cuirimse mo dhóchas sa Tiarna.
Déanfaidh mé áthas agus gairdeas faoi do bhuanghrá
óir chuir tú spéis i m’anacair agus chuidigh tú le m’anam ina chúngaigh.
Taispeain do ghnúis ghrianmhar do do ghiolla;

tabhair slán mé i do ghrá.
Folaíonn tú iad i do láthairse ó chúlghearradh daoine.
Coimeádann tú slán i do bhoth iad ó chlampar teangacha.
Folaíonn tú iad i do láthairse ó chúlghearradh daoine. Coimeádann tú slán i do bhoth iad ó chlampar teangacha.

Dúirt siad leis: “Cén comhartha mar sin atá tú a dhéanamh ionas go bhfeicfimis é agus go gcreidfimis ionat? Cad atá tú a dhéanamh?
D’ith ár n-aithreacha manna san fhásach faoi mar atá scríofa: ‘Thug sé arán ó neamh dóibh le hithe.’”
Dúirt Íosa leo ansin: “Amen, Amen, a deirim libh, ní hé Maois a thug an t-arán ó neamh daoibh, ach is é m’Athair a thugann an t-arán ó neamh daoibh, an t-arán fírinneach.
Óir is é arán Dé an té a thagann anuas ó neamh agus a thugann beatha don domhan.”
“A dhuine uasail,” ar siad ansin leis, “tabhair dúinn an t-arán sin i gcónaí.” Dúirt Íosa leo:
“Mise arán na beatha, an té a thagann chugamsa ní bheidh ocras air choíche, agus an té a chreideann ionamsa ní bheidh tart air choíche.


Sliocht as na h-aistriúcháin liotúirgeacha an Bhíobla - © An Sagart, Maigh Nuad 2000, Éire
- Seirbhís saor in aisce ó Soiscéal an Lae - Chun r-phost len Soiscéal a fháil gach lá ar maidin, soiscealanlae.org